Αρχείο: Ιούνιος, 2010 ◊

29/06/2010

 Συμμετέχοντες ιππείς και ίπποι στο γύρω της λίμνης του Ευήνου 2010.

Α. Μουχτούρης ,Ι. Κατσάρας,Λ.Ευθυμιόπουλος,Ι.Κουφογιάννης. Ελλένη & Χρήστος Κουφογιάννη, Ν.Γράβαλος,Π.Βλαχογιάννης,Κ.Ράμμος,Β.Κατσανάκης,Στ.Πούλιος

Με αλφαβητική σειρά.

Βλαχογιάννης Παναγιώτης με το Θωμά

Γράβαλος Νίκος με τον Πλούτωνα

Ευθυμιόπουλος Λάζαρος με τον Άρη

Κατσανάκης Βασίλης με τον Γεραστό

Κατσάρας Γιάννης με τον Χαράλαμπο

Κουφογιάννη Ελένη με την Κούλα

Κουφογιάννης Χρήστος με την Μελίνα

Μουχτούρης Αντώνης με τον Βλάγκο

Πούλιος Σταμάτης με τον Πρίαμο

Ράμος Κώστας με την Ήρα

Φορτηγό υποστήριξης Κουφογιάννης Γιάννης

Φωτογραφική κάλυψη  Νάκης Παναγιώτης

Κατηγορίες: Εκδηλώσεις
29/06/2010

 Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο ιππικός σύλλογος Ναυπακτίας και Δωρίδας πραγματοποίησε την 3ήμερη έφιππη εκδρομή (25-26-27/6/2010) κάνοντας τον γύρω της λίμνης του Ευήνου. Η οργάνωση ήταν άψογη και περιελάμβανε ημιφορτηγό με τρέιλερ αλόγων  και φορτηγό υποστήριξης με όλα όσα προβλέπονται για το σκοπό αυτό εξασφαλίζοντας την μέγιστη δυνατή ασφάλεια σε περιπτώσεις ανάγκης για τα άλογα και τους ιππείς. Η ομάδα είχε επίσης ιππείς που φορούσαν ειδικά γιλέκα κάνοντας τις μετακινήσεις μας ακόμα πιο ασφαλείς στο επαρχιακό οδικό δίκτυο.

Η συμμετοχή αλόγων ήταν κάτι πολύ  ενθαρρυντικό για το σύλλογο όσον αφορά την διάσωση των Ελληνικών φυλών αφού το 60% ήταν ντόπια άλογα κυρίως Πίνδου .

Η πορεία ξεκίνησε από την Αγ. Κυριακή την Παρασκευή το μεσημέρι στις 15:00 με σύντομο πέρασμα από τον Πόδο και τερματισμό της πρώτης μέρας στην Αμπελακιώτισσα.

Αφού φτάσαμε στην Αμπελακιώτησσα κατευθυνθήκαμε στο ιστορικό μοναστήρι όπου προσκυνήσαμε την εικόνα της Παναγίας και το χέρι του Αγ. Πολυκάρπου. Ο ηγούμενος της μονής πατήρ Πολύκαρπος διάβασε ευχή στα άλογα και τους ιππείς στην πόρτα της μονής  και ο πρόεδρος κ. Μουχτούρης του παρέδωσε μικρό αντίγραφο του λάβαρου με το έμβλημα του συλλόγου και σχετικό μετάλλιο σημαδεύοντας το πέρασμα του συλλόγου από το μοναστήρι. Καταλήξαμε στον ξενώνα Δριάδες όπου φάγαμε και κατασκηνώσαμε στην αυλή του απολαμβάνοντας την φιλοξενία του ιδιοκτήτη και απονέμοντάς του τα αναμνηστικά. Η θέα του χωριού από τις πεζούλες του ξενώνα ήταν φανταστική όπως  πολύ όμορφο και το χωριό.

Φωτογραφία Νάκης Παν.

Φωτογραφία Νάκης Παν.

Την επομένη το πρωί ξεκινήσαμε για Καστανιά περνώντας από Περικόβρυση ,  τον Αγ. Δημήτριο και λίμνη Ευήνου με μια σύντομη στάση για καφέ και γλυκό του κουταλιού. Ανηφορήσαμε τον δασικό δρόμο μέσα στο δάσος και σύντομα περάσαμε  τις φιλόξενες πύλες του κτήματος Λέλλου, ενός στολιδιού στο δάσος απόλυτα εναρμονισμένου με το περιβάλλον  γύρω του και πολύ προσεγμένου, προδίδοντας την μεγάλη αγάπη και το μεράκι του κ. Θανάση για την γενέτειρα του. Εκεί γύρω από την πέτρινη βρύση ξεπεζέψαμε  για μεσημεριανό φαγητό και ξεκούραση. Ο κ. Λέλλος είχε φροντίσει να βρούμε όλα όσα αρμόζουν στην παραδοσιακή Ελληνική υποδοχή και φιλοξενία.

Το απόγευμα ξεκινήσαμε για την Καστανιά και διασχίζοντας το χωρίο ξεπεζέψαμε και κατασκηνώσαμε στο προαύλιο του σχολείου. Περνώντας από την πλατεία με τα πετρόχτιστα  πεζούλια και τα πλακόστρωτα δρομάκια οι Καστανιώτες μας υποδέχθηκαν χειροκροτώντας και εύκολα καταλάβαινε κανείς τι θα ακολουθούσε.

Θερμή η υποδοχή και πιο θερμή η φιλοξενία. Ο κ. Λέλλος πρόεδρος του τοπικού συλλόγου σε έναν σύντομο και εγκάρδιο χαιρετισμό δεν παρέλειψε να αναφερθεί  στην δύσκολη εποχή που περνάει η χώρα μας εκφράζοντας την λύπη όλων μας για την δοκιμασία που περνά ο Ελληνισμός . Επαίνεσε ιππείς και ίππους  για την τόλμη εκτιμώντας  τον βαθμό δυσκολίας της πορείας από θέμα καταπόνησης ιππέων και αλόγων μέχρι και των οικονομικών δυσκολιών της εποχής.   Η περιποίηση των Καστανιοτών μέσα από τα σπιτικά φαγητά του Γιάννη Αντωνόπουλου ήταν η αφορμή που έκαναν τον κ. Μουχτούρη να υποσχεθεί στον πρόεδρο του συλλόγου οτι θα ξαναγίνει η πορεία έστω και αν οι συνθήκες δυσκολέψουν περισσότερο θέλοντας με τον τρόπο αυτό να μεταφέρει εκ μέρους όλων των μελών του ιππικού συλλόγου τις ευχαριστίες μας παραδίδοντας του τα αναμνηστικά του συλλόγου μας.

Κοιμηθήκαμε κάτω από το φως του ολόγεμου φεγγαριού  και οι ώρες πέρασαν γρήγορα. Το ξημέρωμα μας βρήκε καβαλάρηδες να ξεκινάμε το ταξίδι της επιστροφής.

Τροποποιώντας την αρχική διαδρομή μετά από την σύμφωνη γνώμη όλων περάσαμε από τον Πλάτανο και μπήκαμε στην πλατεία του χωριού στο τέλος της θείας λειτουργίας. Ο ήχος από τα πέταλα στην  πλακόστρωτη πλατεία ξύπνησε μνήμες ημερών που ιππείς επισκέπτονταν το χωριό για άλλους λόγους.

Ο πατήρ Δημήτριος διάβασε ευχή για τα άλογα και τους ιππείς και αφού ήπιαμε γρήγορα καφέ κατηφορίσαμε το παλιό μονοπάτι για την Βονόρτα. Τελευταία χιλιόμετρα και πιο δύσκολα  για όλους μας. Τρομερά δύσκολη δοκιμασία να κατεβούμε ως το ποτάμι και να ανηφορήσουμε για Ποκίστα τελειώνοντας  την πορεία στην Σήμη. Ο μεσημεριανός ήλιος ήταν καυτός πράγμα που δυσκόλευε τρομερά τα άλογα και τους ιππείς.  Έχοντας γνώση των ικανοτήτων των αλόγων της ομάδας  ξεκούραστα βαδίσαμε τερματίζοντας την διαδρομή απόλυτα ικανοποιημένοι από τις αποδώσεις όλων μας. Περιποιηθήκαμε τα άλογα πρώτα και μετά καθίσαμε για φαγητό.

Φωτογραφία Νάκης Παν.

Φωτογραφία Νάκης Παν.

Κατά την διάρκεια του μεσημεριανού φαγητού ο κ. Μουχτούρης συγχάρηκε και απένειμε τα αναμνηστικά μετάλλια συμμετοχής και το μικρό αντίγραφο του λαβάρου του συλλόγου σε όλους τους συμμετέχοντες. Ευχαρίστησε εκ μέρους όλων μας τον Γιάννη Κουφογιάννη που οδήγησε το φορτηγό με τις αποσκευές υποστήριξης και συνεχάρη τον ίδιο και την σύζυγο του λόγο του ότι ενθάρρυναν, συνόδεψαν και αφιέρωσαν αυτές τις ημέρες στα δύο παιδιά τους Χρήστο και Ελένη 12 ετών που επέλεξαν  να ασχοληθούν με το άλογο κάτω από την καθοδήγηση και την υποστήριξη του συλλόγου.

Όπου και αν περάσαμε η θέα των αλόγων έδωσε  χαρά σε μεγάλους και μικρούς. Μέσα από αυτά τα συναισθήματα  των ανθρώπων που μας υποδέχθηκαν σε κάθε χωριό , η ζεστασιά που μας μετέδιδαν και η απόλαυση που νιώσαμε διασχίζοντας  καβαλάρηδες  τα υπέροχα χωριά και τοπία της Ναυπακτίας, αντλήσαμε δυνάμεις και γεμίσαμε κουράγιο για να συνεχίζουμε παρόμοιες δράσεις.

Συμμετείχαν οι:

Κατηγορίες: Εκδηλώσεις
28/06/2010

 Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να αποθαρρύνουμε κάποιον ο οποίος θέλει να αποκτήσει ένα άλογο και να γίνει νέο μέλος του συλλόγου μας. Το αντίθετο μάλιστα. Συνήθως τα νέα μέλη με την απόκτηση ενός αλόγου θέλουν να νιώσουν τις χαρές και τις εμπειρίες που αντλούμε από το άλογο, την παρέα και τις συμμετοχές σε εκδηλώσεις. Για να φτάσουμε όμως εκεί πρέπει να εξασφαλίσουμε αρχικά και να διατηρούμε στην συνέχεια κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Για να μην έρθουμε στο σημείο αργότερα και ενώ προχωρήσαμε σε ενέργειες που θα κοστίσουν χρόνο και χρήμα αρχικά και απογοήτευση τελικά (που απευχόμαστε) οφείλουμε να σταθούμε πλάι σε κάθε υποψήφιο νεο ιδιοκτήτη. Το κάνουμε έμπρακτα λοιπόν πριν ξεκινήσει κάποιος, μεταφέροντας του από την εμπειρία μας κάποιους βασικούς προβληματισμούς και συμβουλές. 

  1. Ο εξοπλισμός ιππέα (κράνος , μπότες κ.λ.π) είναι απαραίτητος και θα πρέπει να προχωρήσουμε σε αγορά με την βοήθεια ειδικών γιατί θα τα χρειαστούμε για τα μαθήματα.
  2. Μαθήματα ιππασίας από διπλωματούχο δάσκαλο για να ξεκινήσουμε σωστά και να είμαστε ασφαλής κοντά και πάνω στο άλογο.
  3. Αν το άλογο είναι νέο ηλικιακά και δεν έχει καβαληθεί όπως λέμε ενώ ταυτόχρονα  και ο ιδιοκτήτης είναι άπειρος θα πρέπει οπωσδήποτε να πάμε το άλογο για εκπαίδευση. 
  4. Αν δεν υπάρχει ιπποσκευή (σέλα , χαλινάρια κ.λ.π) θα πρέπει να την προμηθευτούμε με την βοήθεια ειδικών για να ταιριάζουν στο σώμα του αλόγου βασικά.
  5. Αν δεν υπάρχει στάβλος θα πρέπει να κατασκευαστεί πάλι με την βοήθεια ειδικών.
  6. Καθημερινή φροντίδα που σε χρόνο μεταφράζετε σε μισή ώρα το λιγότερο. Η καθημερινή φροντίδα περιλαμβάνει καθαρισμό του δοχείου νερού , καθαρισμό του στάβλου , συμπλήρωμα σανού και καρπού ή αλλαγή χώρου βοσκής αν το άλογο είναι δεμένο σε αγρόκτημα. Καθαρισμός της οπλής των ποδιών του αλόγου.
  7.  Κάθε δεύτερη ή τρίτη ημέρα  τουλάχιστο μισή με μία ώρα έφιππη χαλαρή βόλτα . Πριν και μετά την βόλτα θα πρέπει να ελεγχθεί ο εξοπλισμός , να χτενιστεί το άλογο (ουρά και χαίτη) και να καθαριστούν τα πόδια.
  8. Κάθε δύο μήνες περίπου πρέπει να το δει πεταλωτής για να κόψει τα νύχια του ή και να αλλάξει πέταλα.
  9. Κάθε τρείς μήνες το αργότερο πρέπει να του δοθεί αντιπαρασιτική πάστα με  σχετικές οδηγίες από τον κτηνίατρο.
  10. Κάθε χρόνο εμβολιασμό από κτηνίατρο και θεώρηση του βιβλιαρίου υγείας   του ίππου.

Φοράδα και πουλάρι φυλής Πίνδου

 Η απόκτηση του αλόγου σκόπιμα δεν την αναφέρουμε πιο πάνω γιατί είναι ένα θέμα που χρειάζεται επίσης ιδιαίτερη ανάλυση. Το κοστολόγιο είναι το τελευταίο που πρέπει να μας απασχολήσει και θεωρούμε οτι δεν θα πρέπει να συμβιβαστούμε με τίποτε λιγότερο από αυτό που θέλουμε.

Πρέπει να αναλογιστούμε και να καταλήξουμε  ποία θα είναι η χρήση του αλόγου από εμάς. Θέλουμε άλογο που να μπορούν να ιππεύουν και τα παιδιά μας ; άλογο για μεγάλη ιππική αντοχή ; άλογο για επιδείξεις ; άλογο εργασίας ; και διάφορα άλλα σχετικά ερωτήματα . Σε όλα αυτά τα ερωτήματα μπορούν να βοηθήσουν με την εμπειρία τους οι άνθρωποι του συλλόγου μας.  Σε κάθε όμως περίπτωση ο ιππικός σύλλογος Ναυπακτίας και Δωρίδας χωρίς να υποτιμά καμία φυλή αλόγων ή ημίαιμα άλογα, συνιστά πάντα η έρευνα μας για την αγορά αλόγου να ξεκινήσει από τις επτά αναγνωρισμένες Ελληνικές φυλές. Αυτό γιατί έχουν αποδείξει την αξία τους,  τους περασμένους αιώνες και γιατί σαν Έλληνες έχουμε χρέος να τις υποστηρίξουμε.

Περισσότερες πολύ χρήσιμες πληροφορίες μπορεί  να βρεί κανείς στην ηλεκτρονική σελίδα:  hippologia.org  αλλά και στο πολύ χρήσιμο βιβλίο <<Ίπποι και Ιππολογία>>  του  κ. Αντίκα Γ.  Θεόδωρου Ιππίατρου ΔΟΙ  από τις εκδώσεις <<Το τέταρτο>>.

25/06/2010

Τα άλογα Πίνδου (2 φοράδες και 1 επιβήτορας ) βραβεύθηκαν στα πλαίσια της 75ης έκθεσης Ανδραβίδας

μία φοράδα του Α. Μουχτούρη , ένας επιβήτορας και μια φοράδα του Ι. Κατσάρα

περισσότερες φωτογραφίες

Κατηγορίες: Εκθέσεις
25/06/2010

Ιωάννης Μενεγάτος
Επικ. καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

EΛΛHNIKΑ ΑΛΟΓΑ κατάγονται από το άλογο των Bαλκανίων (Balkan Pony), στην πορεία όμως, ανάλογα με το περιβάλλον που διαβιούσαν, εξελίχθηκαν δύο τύποι, ο ορεινός και ο πεδινός. O ορεινός τύπος εξαπλώνεται σε όλη την ορεινή ηπειρωτική και νησιωτική χώρα, ενώ ο πεδινός στις πεδιάδες της Θεσσαλίας, Mακεδονίας, Θράκης και στην aνατολική και Δυτική Πελοπόννησο. aπό αυτούς τους δύο τύπους κατάγονται όλες οι φυλές των ελληνικών αλόγων.

Φυλές ορεινού τύπου

H φυλή της Πίνδου είναι η πιο αντιπροσωπευτική φυλή του ορεινού τύπου. Tα άλογα αυτά δεν έχουν υποστεί προσμίξεις με ξένες φυλές. Zώα ανθεκτικά και λιτοδίαιτα, χρησιμοποιούνται για φόρτο και σε ελαφρές γεωργικές εργασίες.

H φυλή της Πίνδου είναι η πλέον αντιπροσωπευτική φυλή του ορεινού τύπου. Δεν έχει υποστεί προσμίξεις με ξένες φυλές. Nομάδες κτηνοτρόφοι που διαχειμάζουν σε πεδινές περιοχές, μπορεί να έχουν προβεί σε διασταυρώσεις με άλογα πεδινού τύπου. Tο ύψος ακρωμίου (το ψηλότερο σημείο της πλάτης) είναι 1,15 – 1,25 μ. Tο σώμα είναι στενό, ο λαιμός και τα καπούλια αδύνατα. Yπάρχει τάση σύγκλισης των ταρσών προς τα μέσα. Tο κεφάλι είναι λεπτό, εκφραστικό (ογκώδες κεφάλι έχουν άλογα νομάδων κτηνοτρόφων, που προέρχονται από διασταυρώσεις με άλογα πεδινού τύπου). H γραμμή της ράχης είναι ευθεία και οι μηροί αδύνατοι. H χαίτη είναι άφθονη και η ουρά μακριά. Oι κυριότεροι χρωματισμοί είναι: ο βαθύς και ανοικτός καστανός, ο ορφνός (κόκκινος με μαύρη χαίτη, ουρά και πόδια), ο ορφνοκάστανος, ο ξανθός, ο φαιός, ο φαιός ερυθρόστικτος και μελανόστικτος. Oι οπλές είναι μαύρες, στενές και πολύ σκληρές. Tα άλογα αυτά δεν έχουν την ιδεώδη διάπλαση, γιατί τα περισσότερα εισέρχονται στην εργασία σε νεαρή ηλικία. Xρησιμοποιούνται για φόρτο, σε ελαφρές γεωργικές εργασίες και για παραγωγή ημιόνων. Διαθέτουν μεγάλη αντοχή, είναι λιτοδίαιτα και έχουν πολύ σταθερό βάδισμα σε δύσβατα μονοπάτια.

H φυλή της Πηνείας εκτρέφεται στις ημιορεινές περιοχές της Hλείας (περιοχή Eφύρας). Eλκει την καταγωγή της από τα

Tα άλογα της φυλής της Πηνείας, λιτοδίαιτα, μεγάλης αντοχής και με νευρική ιδιοσυστασία, κατάγονται από τα αρχαία ελληνικά άλογα. Eνδέχεται κατά την τουρκοκρατία άτομα της φυλής να διασταυρώθηκαν με άλογα αραβικού αίματος. Eίναι περιζήτητα εξαιτίας του πλαγιοτροχασμού τους, ενός ιδιαίτερου βηματισμού πολύ ξεκούραστου για τον αναβάτη.

αρχαία ελληνικά άλογα. Σημειωτέον ότι στην Αρχαία Oλυμπία έγιναν οι πρώτες ιπποδρομίες και ότι ο Ξενοφών τις πραγματείες του για τα άλογα, τον «Iππαρχικό» και το «Περί Iππικής Tέχνης», που είναι τα πρώτα εγχειρίδια ιππολογίας, τα συνέγραψε στη Σκυλούντα της Hλείας. H επιλογή των αλόγων της Πηνείας έγινε με κριτήριο τον πλαγιοτροχασμό, κοινώς ραβάνι ή γιοργαλίδικο τρέξιμο (τα πόδια της μιας πλευράς κινούνται ταυτόχρονα και έπονται εκείνα της αντίθετης, όπως της καμήλας). O βηματισμός αυτός είναι πολύ ξεκούραστος για τον αναβάτη, πράγμα που τα κάνει περιζήτητα. Tο ύψος ακρωμίου είναι 1,25-1,40 μ. H κεφαλή είναι τετράγωνη με έκφραση αρρενωπή, η γραμμή της ράχης ευθεία, το στήθος ευρύ και βαθύ, ο τράχηλος και οι γλουτοί μυώδεις, οι μηροί εσφιγμένοι και τα άκρα λεπτά. H χαίτη και η ουρά είναι άφθονες. Oι συνήθεις χρωματισμοί είναι: ο μέλας, ο καστανός, ο ορφνός, ο βαθύς και ανοικτός φαιός, και ο φαιός ερυθρόστικτος ή μελανόστικτος. Eχουν μαύρες και σκληρές οπλές και δεν εμφανίζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο μέτωπο και στα πόδια (λευκά σημάδια). Eνδέχεται κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας άτομα της φυλής να διασταυρώθηκαν με άλογα αραβικού αίματος, έτσι τουλάχιστον δείχνει η ομοιότητα που εμφανίζει με εκείνα της βερβερικής φυλής. Eίναι άλογα λιτοδίαιτα, μεγάλης αντοχής και νευρικής ιδιοσυστασίας.

H φυλή της Kρήτης είναι η αρχαιότερη της Eυρώπης. Tα άτομα αυτής της φυλής παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με άλογα που εμφανίζονται σε μινωικές παραστάσεις, αρχαία νομίσματα και γλυπτά. Xαρακτηριστικό, και μάλιστα εγγενές και όχι επίκτητο, των αλόγων αυτών είναι ο πλαγιοτροχασμός, κοινώς ραβάνι ή γιοργαλίδικο τρέξιμο, όπως χαρακτηριστικά φαίνεται στη φωτογραφία.

H φυλή της Kρήτης είναι η αρχαιότερη φυλή της Eυρώπης. αρχικά εκτρεφόταν στην περιοχή της Mεσσαράς, σήμερα εκτρέφεται σε όλη την Kρήτη. Eχει ύψος 1,35 – 1,45 μ. H κεφαλή είναι λεπτή και εκφραστική, η μετωπορρινική γραμμή ευθεία, ο λαιμός αδύνατος, το σώμα στενό, η γραμμή της ράχης ευθεία, τα καπούλια αποστρογγυλευμένα, οι μηροί εσφιγμένοι, η κοιλία λαγωνικού (μικρή περιφέρεια). H χαίτη είναι άφθονη και η ουρά πολύ μακριά, αλλά κόβεται σε μικρή ηλικία. Tα άκρα είναι λεπτά και, σε σχέση με το σώμα, μακριά. Xαρακτηριστικό της φυλής είναι ο πλαγιοτροχασμός.

Oι κυριότεροι χρωματισμοί είναι ο μέλας, ο καστανός, ο ορφνός, ο φαιός και ο ερυθρόφαιος (κόκκινες τρίχες ανάμεσα στις ψαρές). Oι οπλές είναι σκληρές μαύρου χρώματος. Iδιαίτερα χαρακτηριστικά (άσπρα σημάδια στο μέτωπο και στα πόδια) δεν εμφανίζονται, σπάνια εμφανίζεται ανθυλλίς (μικρό λευκό σημάδι στο μέτωπο). Eίναι πιθανόν η φυλή να έχει υποστεί βελτίωση κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας με άλογα ανατολικού αίματος. Πάντως τα άτομα αυτής της φυλής παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με άλογα που εμφανίζονται σε μινωικές παραστάσεις, αρχαία νομίσματα και γλυπτά.

H φυλή της Σκύρου δεν είναι άλλη από το αλογάκι της Σκύρου, ένα από τα μικρότερα πόνυ του κόσμου, με ύψος

Tο αλογάκι της Σκύρου είναι ένα από τα μικρότερα πόνυ του κόσμου. Δημιουργήθηκε στο ομώνυμο νησί των B. Σποράδων, αποτέλεσμα φυσικής επιλογής σε ένα αντίξοο περιβάλλον με πτωχή βλάστηση και σκληρές συνθήκες διαβίωσης, που επέτρεπαν την επιβίωση των πιο μικρόσωμων ατόμων. H φωτογραφία είναι από το αγρόκτημα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ακρωμίου 0,90 – 1,10 μ. Δημιουργήθηκε στο ομώνυμο νησί των B. Σποράδων, αποτέλεσμα φυσικής επιλογής μέσω των αιώνων στην πτωχή βλάστηση και τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης, που επέτρεπαν την επιβίωση των πιο μικρόσωμων ζώων.

H κεφαλή είναι μικρή, με μικρά αυτιά και εκφραστικά μάτια. Tο σώμα είναι στενό, ο τράχηλος κοντός, το στήθος επίπεδο, η ράχη ευθεία, τα καπούλια κεκλιμένα, η χαίτη και η ουρά άφθονες. Yπάρχει η τάση για σύγκλιση των ταρσών. Oι οπλές είναι μαύρες και σκληρές. Oι κυριότεροι χρωματισμοί είναι ο ορφνός, ο ξανθός, ο καστανός, ο φαιός, ο ερυθρόφαιος και ο ισαβέλλειος (υποκίτρινος με μαύρη χαίτη, ουρά και πόδια). Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, σπάνια συναντάται ανθυλλίς. Tα αλογάκια της Σκύρου είναι ιδανικά για να ιππεύονται από μικρά παιδιά. Yπάρχουν δύο κατηγορίες, ανάλογα με το ύψος: στην πρώτη υπάγονται τα μικρότερα του ενός μέτρου, ενώ στη δεύτερη τα μεγαλύτερα. Kι αυτό επειδή, μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, εισαγωγές αλόγων φυλής Πίνδου από τα άλλα νησιά ή τη Mαγνησία και επιμειξίες με αυτά αύξησαν το ύψος των σκυριανών αλόγων.

Tα άλογα της φυλής του aίνου ζουν ελεύθερα στις πλαγιές του ομώνυμου βουνού της Kεφαλονιάς. Eχουν κοινή καταγωγή με τα άλογα της φυλής της Πίνδου, όμως οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης δημιούργησαν διαφορετικά μορφολογικά χαρακτηριστικά. Eχουν καταπληκτική αντοχή, αλλά δυστυχώς έχουν μείνει πολύ λίγα.

H φυλή του aίνου είναι άλογα που ζουν ελεύθερα στις υπώρειες του όρους Αίνος της Kεφαλονιάς (υψόμετρο 1.628 μ.). Eχουν κοινή καταγωγή με τα άλογα της φυλής της Πίνδου, όμως οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης δημιούργησαν μορφολογικά χαρακτηριστικά διαφορετικά από εκείνης. Tο ύψος τους είναι 1,15 – 1,25 μ. H κεφαλή είναι μικρή και εκφραστική, το στήθος στενό και βαθύ, οι ώμοι και τα καπούλια ισχυρά και μυώδη. Tα άκρα πολύ ισχυρά, το ακρώμιο εμφανές. H χαίτη και η ουρά άφθονες. Oι οπλές μαύρες και σκληρές. H γενική εμφάνιση των ζώων είναι αθλητική. Tα συνήθη χρώματα είναι καστανό, ορφνό (=σκούρο), φαιό και ερυθρόφαιο.

Tα άλογα αυτά έχουν καταπληκτική αντοχή. Δυστυχώς έχουν μείνει πολύ λίγα, πριν από μερικές δεκαετίες ήταν περίπου 40, σήμερα είναι 20.

Φυλές πεδινού τύπου

H φυλή της Θεσσαλίας είναι αρχαία ελληνική φυλή. aπό άλογα της φυλής αυτής αποτελούνταν το αρχαιοελληνικό ιππικό. Θεσσαλικό άλογο ήταν ο Bουκεφάλας, το αγαπημένο άλογο του aλεξάνδρου. Σήμερα αντιπροσωπευτικά ζώα της φυλής αυτής σπανίζουν, ώστε η φυλή να θεωρείται σχεδόν εξαφανισμένη.

H φυλή της Θεσσαλίας είναι αρχαία ελληνική φυλή. aπό άλογα της φυλής αυτής αποτελείτο το αρχαιοελληνικό ιππικό και ο Bουκεφάλας, το αγαπημένο άλογο του M. aλεξάνδρου, ήταν θεσσαλικό άλογο. Tο ύψος τους είναι 1,25 – 1,35 μ. H κεφαλή τους είναι μεγάλη και βαριά, ο λαιμός τριγωνικός, η γραμμή της ράχης ευθεία, η λεκάνη ευρεία αλλά κεκλιμένη, η χαίτη όρθια και η ουρά άφθονη. Σήμερα αντιπροσωπευτικά ζώα της φυλής αυτής σπανίζουν, ώστε η φυλή να θεωρείται σχεδόν εξαφανισμένη. aυτό ήταν το αποτέλεσμα της κρατικής ανεπάρκειας στην υπόθεση της διατήρησης των σπάνιων ελληνικών φυλών, που αποτελούν μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς, και της ανεξέλεγκτης βελτίωσης με ξένες φυλές. Oι χρωματισμοί τους είναι ο φαιός, ο ορφνός, ο καστανός, ο μέλας και σπανιότερα ο ξανθός. Oι οπλές είναι χρώματος μελανού, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εμφανίζονται σπάνια. aτομα της φυλής αυτής συναντώνται σε θρησκευτικές πανηγύρεις της Δ. Mακεδονίας, όπου είθισται να λαμβάνουν μέρος έφιπποι προσκυνητές.

H φυλή της aνδραβίδας είναι προϊόν του συνδυασμού των εδαφοκλιματολογικών συνθηκών της εύφορης ομώνυμης πεδιάδας και της πείρας των κατοίκων στην εκτροφή αλόγων. Tο πιο μεγαλόσωμο και ένα από τα ωραιότερα ελληνικά άλογα διατήρησε μορφολογικά γνωρίσματα των αρχαίων προγόνων του, παρά τις διασταυρώσεις με φράγκικα πολεμικά άλογα κατά τη φραγκοκρατία και με άλογα ανατολικού τύπου κατά την τουρκοκρατία

H φυλή της Ανδραβίδας είναι προϊόν του συνδυασμού των εδαφοκλιματολογικών συνθηκών της εύφορης ομώνυμης πεδιάδας, της πείρας των κατοίκων στην εκτροφή αλόγων, αλλά κυρίως της αγάπης τους προς τα άλογα αυτά. Eτσι δημιουργήθηκε από τους αρχαιότατους χρόνους το πιο μεγαλόσωμο και ένα από τα ωραιότερα ελληνικά άλογα.

Στην Oλυμπία ξεκίνησαν οι ιπποδρομίες και στην Hλεία, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο Ξενοφών συνέγραψε τα εγχειρίδιά του που αναφέρονται στην ιππολογία.

Kατά τη φραγκοκρατία, όταν η aνδραβίδα ήταν η πρωτεύουσα του Mωριά, ντόπια άλογα διασταυρώθηκαν με βαριά άλογα των Φράγκων ιπποτών και αργότερα, κατά την τουρκοκρατία, με άλογα ανατολικού τύπου. Στις αρχές του 20ού αιώνα έγιναν αρκετές διασταυρώσεις με αγγλονορμανδικούς επιβήτορες φυλής Nonios, προελεύσεως Oυγγαρίας, παράγωγα των οποίων προορίζονταν για τις ανάγκες του στρατεύματος. Παρ’ όλες όμως τις επιδράσεις από άλλες φυλές ο ίππος της aνδραβίδας διατήρησε μορφολογικά γνωρίσματα των προγόνων του της αρχαίας εποχής.

Tα άλογα της φυλής αυτής έχουν ύψος 1,50 – 1,60 μ. H κεφαλή είναι μεγάλη και έχει σχήμα ορθογώνιο, με αυτιά μεγάλα. Tο στήθος είναι ευρύ και βαθύ, η γραμμή της ράχης ελαφρώς κοίλη. Oι γλουτοί είναι πολύ καλά αναπτυγμένοι. Tα άκρα είναι σχετικά λεπτά. Kυριότεροι χρωματισμοί: ο μέλας, ο ορφνός, ο καστανός, ο ξανθός και ο ερυθρόλευκος (άσπρες τρίχες στο σώμα) επί ορφνού ή ξανθού. Tα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα άκρα και το κεφάλι δεν είναι σπάνια.

Φοράδες αυτής της ράτσας διασταυρούμενες με επιβήτορα αγγλικής καθαρόαιμης φυλής θα έδιναν παράγωγα ιδανικά για υπερπήδηση εμποδίων.

H φυλή Zακύνθου δεν έχει ακόμη επίσημα αναγνωρισθεί. Oι γεννήτορές της προέρχονται από άλογα της Hλείας που είχαν

Oι γεννήτορες της φυλής της Zακύνθου προέρχονται από άλογα της Hλείας που είχαν διασταυρωθεί το πρώτο μισό του 20ού αιώνα με επιβήτορες αγγλοαραβικής φυλής. Σήμερα χρησιμοποιούνται στις άμαξες του νησιού και για ιππασία αναψυχής. aναμφίβολα είναι τα ωραιότερα ελληνικά άλογα.

διασταυρωθεί στις αρχές του 20ού αιώνα και κατά την περίοδο του Mεσοπολέμου με επιβήτορες αγγλοαραβικής φυλής. Σήμερα εκτρέφονται στη Zάκυνθο και χρησιμοποιούνται στις άμαξες του νησιού και για ιππασία από τους τουρίστες. Tα άλογα της φυλής αυτής εκτίθενται στην Iππική Eκθεση της aνδραβίδας στην κατηγορία των «aγγλοαράβων». aναμφίβολα είναι τα ωραιότερα ελληνικά άλογα. H αρμονική σωματική τους διάπλαση είναι αποτέλεσμα της επιλογής εκλεκτών γεννητόρων από το έμπειρο μάτι και το ξεχωριστό γούστο των Zακυνθινών αριστοκρατών φίλων του αλόγου.

Tο ύψος ακρωμίου είναι 1,45 – 1,55 μ., ο συνηθέστερος χρωματισμός είναι ο μέλας, εμφανίζονται όμως και άλλοι χρωματισμοί.

H φυλή Pοδόπης δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί. Eκτρέφεται στις ορεινές κοινότητες των νομών Pοδόπης και Ξάνθης. Tο ύψος ακρωμίου είναι 1,25 – 1,45 μ. Oι κυριότεροι χρωματισμοί είναι ο ορφνός και ο φαιός σε όλες τις αποχρώσεις. Συναντώνται και άτομα ξανθά και ισαβέλλεια. Tα περισσότερα άλογα εμφανίζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (λευκά σημάδια στο μέτωπο και στα πόδια). H κεφαλή είναι αρμονική, το σώμα συμπαγές κυλινδρικό με καλή μυϊκή ανάπτυξη. Oι οπλές είναι σκοτεινού χρώματος και η χαίτη και η ουρά άφθονες. Πολλοί εκτροφείς κουρεύουν την χαίτη, η οποία εμφανίζεται όρθια (ρωμαϊκή ή πολεμική χαίτη).

Tα άγρια άλογα της Eλλάδας

Σε πολλές περιοχές της χώρας μας υπάρχουν σήμερα ελεύθερα άλογα, που τα περισσότερά τους ανήκουν στη φυλή Πίνδου. Στο όρος aίνος της Kεφαλονιάς υπάρχουν περίπου 25 άλογα, τα οποία διαβιούν σε πολύ σκληρές συνθήκες σε υψόμετρο 1.628 μ.

Στη νοτιοδυτική Eλλάδα, στις εκβολές του aχελώου, υπάρχει κοπάδι 40 αλόγων, και στην περιοχή της Hπείρου, στις εκβολές του ποταμού Kαλαμά, υπάρχει επίσης ένα μικρό κοπάδι. Eνα πολύ μεγάλο κοπάδι, περίπου 200 άλογα, υπάρχει στην περιοχή της Λεπενού aμφιλοχίας.

Στη βόρειο Eλλάδα, στις εκβολές του aξιού, του aλιάκμονα και του Eβρου, υπάρχουν επίσης κοπάδια ελεύθερων αλόγων, και στο όρος Pοδόπη μια μεγάλη εκτροφή 400 ελεύθερων αλόγων. Tα ζώα αυτά δεν έχουν ιδιοκτήτες, αλλά τα φροντίζουν η τοπική αυτοδιοίκηση και πολλοί πολίτες οι οποίοι τα αγαπούν.

Tα άγρια άλογά της θα μπορούσαν να αποτελέσουν για τη χώρα μας έναν αξιόλογο πόλο έλξης Eλλήνων και ξένων τουριστών.

Bιβλιογραφία

Αληφακιώτης, Θ., «H αυτόχθονη ιπποτροφία στην Eλλάδα», Θεσσαλονίκη 2000.
Menegatos, J., «The native horse and pony breeds of Greece», 36th ann. Meet. of E.a.a.P. 1985, Halkidiki, Greece.
Menegatos, J., «The semi-wild pony of Kefalonia Island». 36th ann. Meet. of E.a.a.P. 1985, Halkidiki, Greece.
Zαφράκας, a., «O ίππος και η εκτροφή του», Θεσσαλονίκη 1991.
Πηγή : Καθημερινή . gr

Κατηγορίες: Άλογα
25/06/2010

Καλώς ορίσατε στην ιστοσελίδα του Ιππικού – πολιτιστικού – Αθλητικού συλλόγου  Ναυπακτίας και Δωρίδας.  Εδώ μπορείτε να μάθετε για τον σύλλογo μας, να πληροφορηθείτε για τις δράσεις και τις εκδηλώσεις μας, να δείτε φωτογραφίες (e-βιβλιοθήκη) , να διαβάσετε ενδιαφέροντα άρθρα για το άλογο και την ιππασία.  Η παράδοση και τα παραδοσιακά εργαλεία είναι κάτι που θα εντυπωσιάσει τους νέους και θα ξυπνήσει μνήμες από άλλες δύσκολες εποχές στους παλαιότερους. Αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σελίδας μας γιατί οφείλουμε πολλά στο άλογο και πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους οτι οι ντόπιες φυλές αλόγων με τα εργαλεία για την καλλιέργεια της γης στην Ναυπακτία και την Δωρίδα ήταν κάτι που δεν έλειπε από καμία οικογένεια για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις ανάγκες των καιρών για να επιβιώσει. Οφείλουμε να αποτυπώσουμε την γνώση και την εμπειρία που με το πέρασμα των χρόνων χάνετε αλλά και να διασώσουμε τις ντόπιες φυλές αλόγων βρίσκοντας πάντα ένα ρόλο για αυτές κοντά μας.

Το δ.σ και τα μέλη , σας ευχαριστεί και σας εύχετε καλή περιήγηση.

Σύνδεσμος σελίδας στο facebook

https://www.facebook.com/nafpaktiahorses

 

 

 

 

Κατηγορίες: Τελευταία Νέα