Αρχείο: Αύγουστος, 2010 ◊

29/08/2010

Όπως έχουμε ξαναγράψει το άλογο είναι ένα ζωντανό που παρά του ότι έχει εξημερωθεί από τον άνθρωπο εδώ και περίπου 5000 χρόνια εξακολουθεί να έχει ακόμα και σήμερα κυρίαρχα δύο βασικά ένστικτα.  Το ένστικτο της αναπαραγωγής και το ένστικτο της επιβίωσης.  Λόγο του όγκου και της δύναμής του αυτά τα ένστικτα γίνονται ιδιαίτερα αντιληπτά από τον άνθρωπο σε περιπτώσεις που το ζωντανό θεωρεί ότι απειλείται η ζωή του ή θελήσει να αναπαραχθεί. Πιο κάτω θα συμβουλέψουμε τους αναγνώστες μας για το ένστικτο της επιβίωσης και πως επιδρά στα άλογα κάτω από διάφορες συνθήκες.

1. Όταν λοιπόν χρειαστεί να πάμε κοντά σε ένα ζώο θα πρέπει να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας από μακριά.  Με αυτό τον τρόπο δεν θα τρομάξει και δεν θα τραπεί σε φυγή. Πλησιάζοντας θα διαισθανθεί τις προθέσεις μας ενώ οι ήρεμες και αργές κινήσεις μας θα το κάνουν πιο φιλικό. Ένα χάδι μπορούμε να του δώσουμε στο μέτωπο ή στο ακρώμιο (περιοχή της  ράχης ακριβώς πάνω από τα εμπρός πόδια) πάντα με αργές κινήσεις. Στην περίπτωση που θέλουμε να του προσφέρουμε μια λιχουδιά (καρότο , μήλο κ.λπ.) καλό θα ήταν να το αφήσουμε εμπρός του ή στην ταΐστρα του και να μην το δώσουμε με τα χέρια μας απευθείας στο στόμα. Αυτό έχει να κάνει περισσότερο με το να μην αναζητά τα χέρια μας με το στόμα του, παρά με το φόβο μήπως και μας δαγκώσει κάποιο δάκτυλο κατά λάθος.  Πάντα πρέπει να προσέχουμε μην μας πατήσει κατά λάθος και καλό θα ήταν να μην πάμε πίσω του.

 2. Όταν περπατώντας σε κάποιο επαρχιακό δρόμο συναντήσουμε έναν ιππέα,  καλό θα είναι να μην κάνουμε απότομες κινήσεις των χεριών μας για να χαιρετήσουμε ή να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας. Η ανταλλαγή χαιρετισμού με την φωνή από μακρινή απόσταση είναι πιο συμπαθής στα άλογα.  

 3. Οδηγώντας δίκυκλο ή αυτοκίνητο αν αντιληφθούμε  από μακριά ότι υπάρχει άλογο και ιππέας στο δρόμο, τους οποίους θα πρέπει να προσπεράσουμε, το πιο ευχάριστο για όλους θα είναι να ελαττώσουμε αρκετά την ταχύτητα και να συνεχίσουμε στην άκρη του δρόμου την αργή πορεία μας. Η χρήση της κόρνας του οχήματος  θα στρεσάρει το ζώο για αυτό καλά είναι να τα αποφύγουμε. Η ανάπτυξη ταχύτητας μπορεί να γίνει σταδιακά αφού προπορευθούμε  50-60 μέτρα.  Είναι σημαντικό να συμβάλουμε στην μέγιστη δυνατή ασφάλεια του ζεύγους αλόγου – ιππέα.  Επίσης σημαντικό είναι να έχουμε στο νου μας ότι σε σημεία που συναντήσαμε άλογα μία – δύο φορές είναι πολύ πιθανό να συναντήσουμε πάλι και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

 4. Παρακολουθώντας κάποια εκδήλωση με άλογα θα νιώσουμε πολύ πιο ευχάριστα με το θέαμα που θα δούμε αν διατηρήσουμε την θέση μας που θα είναι σε ασφαλή απόσταση και δεν θα στρεσάρει τα ζωντανά. Ένα άλογο θα μας δώσει πολύ περισσότερο θέαμα  αν το αφήσουμε στην δεξιότητα του ιππέα του, παρά αν το κάνουμε να νιώσει άβολα πλησιάζοντάς το ταυτόχρονα με άλλους θεατές  , φωνάζοντας ή κάνοντας απότομες κινήσεις.  Είναι πολύ σημαντικό να συμβάλουμε με αυτό τον τρόπο στην επιτυχία μιας εκδήλωσης.  Μην ξεχνάμε ποτέ ότι είναι ένα μεγάλο ζωντανό και πρέπει να νιώθει ότι βρίσκετε σε φιλικό και άνετο περιβάλλον.

Ο ιππικός σύλλογος σας ευχαριστεί.

19/08/2010

Οι σιδερόσκαλα είναι μια ονομασία που παραπέμπει στον σημερινό αναβολέα. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τους αναβολείς των σαμαριών. Τα σαμάρια με σιδερόσκαλες στις πάνω πλευρικές σανίδες και εμπρός , είχαν μια τρύπα για να περνά δερμάτινος ιμάντας με αγκράφα και  συγκρατεί την σιδερόσκαλα – αναβολέα.

Σιδερόσκαλα σαμαριού

 Οι σημερινοί αναβολείς είναι κατασκευασμένοι από διάφορα μέταλλα αλλά και πλαστικό ενώ μπορούν να προσαρμοστούν επάνω πους διάφορα αξεσουάρ παρέχοντας μεγαλύτερη ασφάλεια στον ιππέα κατά του <<κρεμάσματος>> σε περίπτωση πτώσης.

Άλλος τύπος σιδερόσκαλας

Το κρέμασμα από την σιδερόσκαλα σε περίπτωση πτώσης αποτελούσε τον εφιάλτη της εποχής ειδικά αν το ζώο έφευγε τρομαγμένο σέρνοντας τον ιππέα.

Κατηγορίες: Παράδοση
19/08/2010

Άλογο Πίνδου με δερμάτινη καπιστράνα που στην κάτω γνάθο έχει αλυσίδα

Η καπιστράνα ή όπως συνηθίζετε να λέγετε σήμερα καπίστρι ήταν κατασκευασμένη από δερμάτινους ιμάντες πλάτους περίπου δυόμισι εκατοστών. Οι ιμάντες συνδέονταν με κρίκους δεξιά και αριστερά στα μάγουλα του αλόγου. Ήταν ραμμένη με σπάγκο στα σημεία συνδέσεων ή χρησιμοποιούσαν και μεταλλικά τρουκς της εποχής για πιο ανθεκτική κατασκευή.  Στον ένα κρίκο ήταν στερεωμένη μια αλυσίδα μήκους περίπου πενήντα εκατοστών και περνούσε ελεύθερα μέσα από τον άλλο καταλήγοντας σε ένα στριφτάρι. Όταν το ζώο τραβούσε δυνατά ,  η αλυσίδα έσφιγγε  σαν θηλιά την κάτω γνάθο του αλόγου και ακινητοποιούσε  το ζώο γιατί προκαλούσε τρομερό πόνο. Κατασκευάζονται ακόμα τέτοιου τύπου παραδοσιακές καπιστράνες για όλα τα ζώα αλλά στις ανάλογες  διαστάσεις κάθε ζώου (κατσίκες, άλογα , γαϊδούρια κ.λ.π). Στα βαρβάτα ντόπια άλογα που δένονται για να βοσκούν έξω από το στάβλο τις βάζουν  ακόμα σήμερα , λόγο της δύναμης που χρησιμοποιούν βασιζόμενα στο κυρίαρχο ένστικτο της αναπαραγωγής και μπορούν εύκολα να κόψουν ένα απλό καπίστρι.

Σχοινένια καπιστράνα σε πουλάρι Ορεινής Πηνείας

 Ένας άλλος τύπος καπιστράνες είναι ο σχοινένιος που είναι πλεχτός με σχοινί τρίκλωνο. Η τεχνική είναι ιδιαίτερη για να κατασκευαστεί και θεωρείται πιο ανώδυνη για το ζώο. Χρησιμοποιείται κυρίως σε φοράδες ή εκτομίες.

Δερμάτινο καπίστρι ελ. ιππασίας ή στρατιωτικού τύπου

Το στρατιωτικού τύπου καπίστρι χρησιμοποιείται κυρίως στα άλογα ελεύθερης ιππασίας. Είναι συνήθως κατασκευασμένο με δέρμα , περιλαμβάνει λαιμοδέτη για περισσότερη ασφάλεια και επιπλέον έχει δύο κρίκους δεξιά και αριστερά στα μάγουλα του αλόγου για να μπορεί εύκολα και γρήγορα να εγκατασταθεί η στομίδα με τα χαλινάρια. Στην ελεύθερη ιππασία είναι πολύ χρήσιμη και δίνουν ευελιξία και ταχύτητα στον ιππέα.

Κατηγορίες: Παράδοση
19/08/2010

Ντορβάς

Ο ντορβάς ήταν η μάλλινη (υφαντή στον αργαλειό) σακούλα. Η σακούλα αυτή είχε μέγεθος  που ταίριαζε  άνετα στην μουσούδα του αλόγου μέχρι το ύψος των ματιών περίπου αφήνοντας περιθώριο εσωτερικά της για την βρώμη. Συνήθως όταν τα άλογα έκαναν διάλειμμα σε κάποια εργασία οι αγρότες τα έδεναν σε απάνεμο και σκιερό μέρος για να ξεκουραστούν χωρίς να κρυώσουν. Ταυτόχρονα τους κρέμαγαν τον ντορβά με βρώμη για να πάρουν ενέργεια και να συνεχίσουν αργότερα.

 Έμοιαζε με το ταγάρι που έπαιρναν μαζί τους το κολατσιό και οι ίδιοι αλλά ήταν μικρότερος ο ντορβάς σε διαστάσεις.  Η ύφανση του ντορβά στον αργαλειό ήταν πιο αραιή τόσο που να μην βγαίνει η βρώμη αλλά να μπορεί να αναπνέει πολύ καλά το άλογο καθώς έτρωγε. Μετά το φαγητό γύριζαν τον ντορβά ανάποδα να στεγνώσει στον ήλιο και να είναι έτοιμος για επόμενη χρήση. Το σχοινί του ντορβά  ήταν πλεχτό σαν κοτσίδα και δύο φορές περασμένο από τις πάνω άκρες του για να μπορεί να μαζεύει στο κεφάλι του αλόγου.

Κατηγορίες: Παράδοση
13/08/2010

Τριχιά μαζεμένη παραδοσιακά

Ένα άκρος απαραίτητο εργαλείο ήταν η τριχιά. Χωρίς αυτήν δεν μπορούσε να μεταφερθεί με τα ζώα τίποτε ή από τον άνθρωπο σχεδόν τίποτε.

Για να κατασκευαστεί έπρεπε να κατεργαστούν το μαλλί  από τα πρόβατα ή  τα γίδια με τον ίδιο τρόπο που το επεξεργάζονταν οι γυναίκες για να φτιάξουν ρούχα , στρωσίδια κ.λπ. Πλύσιμο , λανάρι , ρόκα

Ρόκα

 και μετά το πλέξιμο  κοτσίδας.  Ένδεκα οργιές για το σαμάρι του αλόγου και δεκατέσσερις για το σαμάρι του μουλαριού , πέντε μέχρι οκτώ για το γαϊδούρι. Όταν τελείωνε το πλέξιμο για να <<στρώσει>> η τριχιά την περνούσαν με την χούφτα σφιχτά με χλωρά φύλλα δένδρου όπως της μουριάς ή λουλουδιών όπως η μολόχα. Οι τρίχες έστρωναν και η τριχιά τέντωνε για να είναι πιο εύχρηστη.

Κούραση χωρίς τέλος για όλα που έπρεπε να περάσουν από τα χέρια των μελών της οικογένειας. Όλοι είχαν το ρόλο τους και ήταν γνωστό ότι χωρίς ικανά ζώα η οικογένεια ήταν πραγματικά φτωχή.  

Τριχιά πριν στρωθεί

Κατηγορίες: Παράδοση