Αρχείο: Μάρτιος, 2011 ◊

22/03/2011

Η αναχώρηση των λεωφορείων για την διευκόλυνση των πολιτών της Ναυπακτίας και Δωρίδας που θέλουν να επισκεφθούν την έκθεση έχει προγραμματιστεί για την Κυριακή 3/4/2011 στις 07:00 π.μ  από την κεντρική πλατεία Φαρμάκη στην Ναύπακτο , με λεωφορεία του  κ. Στάϊκου Θεόδωρου. Την ίδια ώρα θα γίνει αναχώρηση και από την κεντρική πλατεία Ευπαλίου.  Στην περίπτωση που υπάρχει επιθυμία για επίσκεψη και το Σάββατο 2/4/2011 θα πραγματοποιηθεί δρομολόγιο εφόσον συμπληρωθεί λεωφορείο και γίνει συνεννόηση για αυτό, στα πιο κάτω τηλέφωνα.

Κρατήσεις θέσεων στα τηλέφωνα: 2634025222 και 6977604721.

Τιμή εισιτηρίου με επιστροφή 15€.

Πληροφορίες για το εκθεσιακό κέντρο και την πρόσβαση σε αυτό θα βρείται στο  www.diananews.gr

18/03/2011

Από τα <<αλώνια>>  ……  στα σαλόνια της Diana outdoor 2011  ο τοπικός  ιππικός σύλλογος.

 Ο ιππικός σύλλογος Ναυπακτίας και Δωρίδας περιμένει όλους τους φίλους του αλόγου αλλά και της περιοχής μας από τις  31 Μαρτίου έως τις 3 Απριλίου/2011  στο εκθεσιακό κέντρο M.E.C στην Παιανία . Το Δ.Σ και τα μέλη  ελπίζουμε ότι με αυτή την ενέργεια θα έρθουμε ένα βήμα ακόμα πιο κοντά σε έναν από τους σκοπούς μας  που είναι η διάσωση- διάδοση των ντόπιων φυλών αλόγων  και μέσα από αυτό ελπίζουμε ότι θα συμβάλουμε στην προβολή της Ναυπακτίας και Δωρίδας ως αξιόλογου τουριστικού προορισμού έτσι όπως την ζούμε και την βλέπουμε  όταν κινούμαστε  έφιπποι στο δασικό περιβάλλον του τόπου μας.

Η βραβευμένη φοράδα Πίνδου (Ντόρα) με το λίγων ημερών πουλάρι της

Στην έκθεση θα παρουσιαστούν μερικά άλογα φυλής Πίνδου (κάποια από αυτά είναι βραβευμένα) μαζί με τα περισσότερα παραδοσιακά εργαλεία που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοι μας για σχεδόν όλες τις υπαίθριες δραστηριότητες (χωράφι , οικοδομή , μεταφορές κ.λ.π) . Φυσικά παράλληλα θα γίνει  αναδρομή με έντυπο και ψηφιακό υλικό από το παρελθόν και θα φτάσει μέχρι τις ημέρες μας , που πλέον τα άλογα μας συνοδεύουν σε ιππικές εκδηλώσεις και πολυήμερες έφιππες εκδρομές προδίδοντας το μεράκι και  την αγάπη του Ναυπάκτιου και Δωριέα για το άλογο.

Ο ιππικός σύλλογος ελπίζει στην στήριξη όλων, και για να διευκολύνει τους πολίτες της ευρύτερης περιοχής στην μετακίνηση τους από και προς το εκθεσιακό κέντρο βρίσκεται σε συνεννόηση με τοπικά γραφεία τουρισμού προκειμένου να κινητοποιηθούν οργανωμένα κάποια λεωφορεία για το σκοπό αυτό με το λιγότερο δυνατό κόστος. Για οποιαδήποτε εξέλιξη θα σας ενημερώνουμε έγκυρα και έγκυρα από τα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης ή απευθυνθείτε στο Τηλ: 6944368710 κ. Μουχτούρη Αντώνη.

Υπενθύμιση !!!!!

Η κεντρική ιππική παρέλαση- εκδήλωση την Κυριακή του Θωμά  1/5/2011 στην παραλία Χιλιαδούς Δωρίδας , φέτος   θα είναι κάτι πολύ ξεχωριστό ……ΜΗΝ ΤΗ ΧΑΣΕΤΕ !!!!

Κατηγορίες: Τελευταία Νέα
18/03/2011

Συχνά η φυλή διαιρείται εσφαλμένα σε ορεινή και πεδινή (η λεγόμενη ‘πεδινή’ είναι απλή διασταύρωση με τη Θεσσαλική). Η ορεινή δεν είναι ίσως η αρχαιότερη στην Ελλάδα, είναι όμως η πολυπληθέστερη επειδή εκτρέφεται στη μεγάλη οροσειρά της Πίνδου απο τη Μακεδονία-΄Ηπειρο ως τη Στερεά Ελλάδα, καθώς και σε γειτονικά ορεινά της Θεσσαλίας και Ηπείρου. Η εκτροφή της κυρίως απο κτηνοτρόφους της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, της Ηπείρου, Θεσσαλίας και Στερεάς, έφτασε τη φυλή στο μεγαλύτερο ποσοστό ίππειου πληθυσμού της χώρας.

5.7. Επιβήτωρ και φοράδα φυλής Πίνδου

 

    

Ατυχώς δεν υπάρχουν στοιχεία για την αρχαία εξέλιξη αυτής της μικροσωματικής φυλής, τουλάχιστο κατά την προ-Ρωμαϊκή εποχή, πλήν μερικών αξιόλογων μαρτυριών που σχετίζονται με τα Ιππικά των Ολυμπιάδων και άλλων αγώνων της αρχαιότητος: η Επίδαμνος (ρωμαϊκό Δυρράχιο, σημ. Ντουράς), η Αμβρακία και η Ήπειρος έθρεψαν τα άλογα τριών Ολυμπιονικών απο το 516 ως το 296 πΧΕ, με πρώτο και καλύτερο τον Κλεοσθένη που νίκησε  στο τέθριππον τέλειον (άρμα 4 ενήλικων ίππων) των 66ων Ολύμπιων. Η ιστορία του Επιδάμνιου ιπποτρόφου είναι άκρως συγκινητική. Ήταν ο μόνος μεταξύ όλων των νικητών, που στο άγαλμα-αφιέρωμα της νίκης του τίμησε και τους τέσσερις ίππους, βάζοντας όχι μόνο τα ονόματα αλλά και τη θέση του καθενός στο άρμα σ’ επιγραφή που διέσωσε ο Παυσανίας (6.10.6). Έτσι μάθαμε πως οι Φοίνιξ-Κόραξ ήταν ζύγιοι (μεσαίοι) και οι Κνακίας-Σάμος σειραφόροι (ακραίοι, δεξιά κι αριστερά)! Το παράδειγμα του είναι καλό να βρει μιμητές στους τωρινούς ρεπόρτερ, που λησμονούν το όνομα του νικητού αλόγου και θυμούνται μόνο τον ιππέα…Οι άλλοι δυο νικητές ήταν ο Μολοσσός βασιλιάς Αρύββας, ο οποίος νίκησε στο τέθριππον των 109ων Ολύμπιων (340 πΧΕ) και ο Αμβρακιεύς Τλασίμαχος, ο οποίος μετά απο δυο γενιές κέρδισε δύο κότινους στη συνωρίδα και το τέθριππο πώλων των 121ων Ολύμπιων του 296 πΧΕ (Antikas TG, Olympica Hippica, εκδ. Εύανδρος 2004). 

55

Τό πιο ηρωικό έπος του ίππου φυλής Πίνδου ήταν η προσφορά στον αγώνα του ‘21 και στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του ’40, όπου η αντοχή του στις αντίξοες καιρικές και εδαφικές συνθήκες συνέβαλε στη νικητήρια έκβαση του αγώνα. Η φυλή ξαπλώθηκε βορειότερα στην Αλβανία και τη Σερβία, μέχρι και το Κόσοβο. Σήμερα αριθμεί πάνω απο 3.000 άτομα σε εκτροφές μικρών ομάδων 1-3 ή 5-10 ζώων. Πρόσφατα σε ιδιωτικά ιπποφορβεία που έγιναν για να καλύψουν τη μεγάλη ζήτηση πλαγιοτροχαστών υπάρχουν 10-150 άλογα. Μεγάλο τμήμα των εκτροφών είναι φοράδες και εκτομίες, λόγω αποκλειστικής χρήσης για εργασίες. Οι επιβήτορες είναι μόνο 3-4% και νεαρής ηλικίας, γιατί ευνουχίζονται νωρίς για να γίνουν ευάγωγοι. Ο ίππος Πίνδου είναι στην ουσία πόνυ Β’ ως Δ’, με ύψος που κυμαίνεται απο 125 μέχρι 140 εκ. Βασικοί χρωματισμοί του είναι ο ορφνός με αποχρώσεις (70%) κι ο φαιός (30%), ενώ ο ξανθός και ο ερυθρόφαιος είναι σπάνιοι. Το κεφάλι είναι μικρό με απότομη κατάληξη, μικρά χείλη κι ακορρίνιο και εντυπωσιακά μεγάλους ρώθωνες. Ο τράχηλος είναι ευρύς με ισχυρούς μυς, το σώμα επίμηκες με πλάτες και γλουτούς λιγώτερο ανεπτυγμένα. Τα άκρα είναι κοντά με ισχυρό σκελετό, ιδίως τα πρόσθια, τα οποία καθιστούν την φυλή ιδεώδη για δύσβατα εδάφη. Οι οπλές μικρές και σκληρές, προσαρμοσμένες στην ορεινή χρήση. Τέλος η αντοχή της φυλής είναι παροιμιώδης παρά το μικρό σωματότυπο της.

Αναπαραγωγή και προοπτικές

            Η ενήβωση των φύλων αρχίζει σχεδόν ταυτόχρονα τη δεύτερη άνοιξη (2 ετών) και η  οχεία διαρκεί ως το θέρος. Η έλλειψη επιβητόρων οδηγεί σε αγονιμοποίητα θηλυκά (ή  μόνο με μια γέννα), πράγμα που συντελεί στη χρήση των αρσενικών μόνο για μία ή δύο περιόδους. Σπάνια βλέπουμε υπερήλικα βαρβάτα, σε μονάδες με πολλές φοράδες, ενώ τα περισσότερα άλογα ανήκουν σε υλοτόμους ή κτηνοτρόφους δύσβατων εδαφών (Σαρακατσάνοι, Βλάχοι). Τρέφονται σε ελεύθερη βόσκηση, στα δε χειμαδιά με λίγο καρπό, ξερό χόρτο και άχυρο, ως λιτοδίαιτα χωρίς ανάγκη ενσταβλισμού. Τη δεκαετία ’90 δημιουργήθηκαν Όμιλοι παραδοσιακής ιππικής  για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδίως στη Δυτ. Μακεδονία  (Αιανή, Γρεβενά, Κοζάνη, Σιάτιστα, κ.α). Εκδηλώσεις, ιστορικές πορείες,  λιτανείες κ.α., με συμμετοχή 50 ως 300 αλόγων έγιναν γνωστές διεθνώς και βοήθησαν στη διάσωση της φυλής και στη γνωριμία της ανά την Ευρώπη. Πάντως η διάσωση αλλά και η διατήρηση της συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη εκτατικής κτηνοτροφίας (αιγοπρόβατα, βοοειδή), την ενίσχυση κτηνοτρόφων με προγράμματα της Ε.Ε. και με τη δημιουργία Κέντρων Αναπαραγωγής (λ.χ. στην Κοζάνη ή Σιάτιστα) για τη βελτίωση και καθιέρωση της φυλής με Studbook δημιουργούμενο απο σύγχρονα Ελληνικά Ιπποφορβεία.

Από το βιβλίο » Ιππος και Ιππολογία» του κ. Θεόδωρου Γ. Αντίκα Ιππίατρου ΔΟΙ .

Κατηγορίες: Άλογα
17/03/2011

Το φίμωτρο των αλόγων ήταν μια συρμάτινη πολύ γερή κατασκευή που έμοιαζε με πλεκτό καλάθι. Το σχήμα του ήταν αυτό της μουσούδας κάθε αλόγου για το οποίο προοριζόταν και το έδεναν στην καπιστράνα με λουριά δέρματος ή σχοινιά. 

Φίμωτρο

Κατά κύριο λόγο το φορούσαν σε άλογα που μετέφεραν καρπούς δημητριακών από το χωράφι στο αλώνι και από εκεί στις αποθήκες και αυτό για να μην ξεφύγει της προσοχής των γεωργών και το άλογο από τον καρπό που θα φάει ήταν πιθανόν ακόμα και να πεθάνει.

Κατηγορίες: Παράδοση
17/03/2011

Η κατασκευή που είναι στην φωτογραφία του κειμένου χρησίμευε για τον καθαρισμό των πελμάτων των παπουτσιών από κολλημένες λάσπες.

Καθαριστής πελμάτων

Δεν έλειπε από κανένα σπίτι και κανένα στάβλο κάποιες εποχές.  Ήταν τοποθετημένο στο δάπεδο από την κυρία είσοδο σχεδόν κάθε κτίσματος , δεξιά ή αριστερά ανάλογα το χώρο που υπήρχε διαθέσιμος.

Κατηγορίες: Παράδοση
17/03/2011

Το ξυστρί ήταν η <<σπάτουλα>> της εποχής που χρησίμευε για να καθαρίζουν το αλέτρι ή την μηχανή κατά την διάρκεια του οργώματος αλλά και στο τέλος κάθε εργασίας .  Κάποιες φορές και σε κάποια σημεία το χωράφι κρατούσε πιο πολύ νερό και το χώμα κολλούσε πάνω στο εργαλείο με αποτέλεσμα να είναι πολύ πιο δύσκολη η δουλειά για το άλογο (μεγαλύτερη αντίσταση) αλλά δεν γύριζε και καλά το χωράφι.

Ξυστρί

Το ξυστρί ήταν στερεωμένο στο άκρο ενός λεπτού κορμού από άγριο ξύλο στο πάχος και το μήκος περίπου του κονταριού της σκούπας.  Στο άλλο άκρο όσοι είχαν ατίθασα ζώα συνήθιζαν να δένουν μια λεπτή και μακριά λουρίδα δέρματος που χρησίμευε σαν καμουτσίκι.

Κατηγορίες: Παράδοση
09/03/2011

Μια ακόμα δενδροφύτευση οργανώθηκε  από τον ΣΚΑΪ 100.3, το Δήμο Ναυπάκτου, το Δασαρχείο Ναυπάκτου, τη Διεύθυνση Δασών του νομού Αιτωλοακαρνανίας και το Ραδιόφωνο Lepanto FM 101.8 στις 13/3/2011 πάνω από την Μακύνεις (ανατολικά του Αρχείου Θεάτρου) .   Ο καλός καιρός και η ευαισθησία πάρα πολλών συνδημοτών μας βοήθησε στο να ενισχυθεί ο υπάρχον πνεύμονας πρασίνου στην περιοχή.  Πάρα πολλά παιδιά συνοδευόμενα από τους γονείς τους , μαθητές σχολείων της περιοχής  , πολλά πολιτικά πρόσωπα, ευαισθητοποιημένοι πολίτες όλοι  και φυσικά ο ιππικός σύλλογος με τα ντόπια άλογα και αρκετά μέλη. Η <<αποστολή >> ήταν να μεταφερθούν τα μικρά δένδρα από το δασικό δρόμο,  όπου υπήρχε ανάγκη για μεγαλύτερες ποσότητες και ήταν αδύνατο να μεταφερθούν με τα χέρια. 

Λίγο πριν την μεταφορά δίνονται οι οδηγίες

Ο πρόεδρος εκ μέρους του ιππικού συλλόγου, συνεχάρη τους διοργανωτές της δενδροφύτευσης εντυπωσιασμένος από την ενέργεια αλλά και από την συμμετοχή του κόσμου.

Συνεχάρη επίσης και όλα τα μέλη του ιππικού που συμμετείχαν αποδεικνύοντας την ευαισθησία του συλλόγου μας σε τέτοια θέματα και ταυτόχρονα τους ευχαρίστησε που εθελοντικά , μετακίνησαν  άλογα και εξοπλισμό προκειμένου να βοηθήσουν στην δενδροφύτευση. 

Στον τόπο προορισμού των δένδρων περιμένουν οι μαθητές

Κοινή διαπίστωση όλων των μελών του ιππικού ήταν η αποδοχή των αλόγων από τον κόσμο σε τέτοιες ή παρόμοιες  δράσεις που αποτελεί και την κινητήρια δύναμη του συλλόγου μας . Πέρα από την  βοήθεια ήταν και μια ευκαιρία να μάθουν οι νέοι και να θυμηθούν οι παλαιότεροι την χρήση του αλόγου και του  παραδοσιακού εξοπλισμού του.

Περισσότερες φωτογραφίες στο e-βιβλιοθήκη.

Κατηγορίες: Τελευταία Νέα
07/03/2011

Το κύριο αντικείμενο που χρησιμοποιήθηκε για την έλξη μεγάλων κορμών ήταν ένα σιδερένιο τετράγωνο εργαλείο σε σχήμα Π που στα άκρα του ήταν πολύ μυτερό.

Σιδερένιο Π

Αφού έκοβαν το δένδρο που ήθελαν με το πριόνι ή το τσεκούρι , το καθάριζαν από τα κλαδιά και τέλος  κάρφωναν στο ένα άκρο του κορμού και συγκεκριμένα στο χονδρότερο σημείο του ( προς την ρίζα του)  το σίδερο. Μέσα σε αυτό περνούσαν ένα κομμάτι σχοινί ή αλυσίδα για να το δέσουν στο παλαντζέτο και να το τραβήξει το άλογο. Στην άλλη άκρη του κορμού έδεναν ένα σχοινί σκέτο ή με ένα επιπλέον σίδερο και από εκεί οδηγούσαν – μετακινούσαν τον κορμό βοηθώντας το άλογο να περάσει από βράχια ή άλλα δένδρα.

Το Πι σε κορμό δένδρου για την οδήγηση του κορμού από τον άνθρωπο.

Το εργαλείο αυτό χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ την εποχή που χρειάστηκε να μεταφερθούν οι ξύλινες κολώνες της  Δ.Ε.Η από τα φορτηγά της ,στην θέση τους  σε όλη την ορεινή αλλά και πεδινή Ναυπακτία και Δωρίδα.

Κατηγορίες: Παράδοση
05/03/2011

Η ανάγκη για μεταφορά άμμου στις προς κατασκευή κατοικίες ειδικά των ορεινών περιοχών ήταν τεράστια.  Το ίδιο και για κατασκευές όπως οι βάσεις στα πέλματα των σιδερένιων στήλων της Δ.Ε.Η,  οι ποτίστρες , οι δεξαμενές συγκέντρωσης βρόχινου νερού ,  και άλλες κατασκευές στην ύπαιθρο που εξυπηρετούσαν τα παραγωγικά ζώα. Στις όχθες των ποταμιών ή την παραλία μπορούσε να βρει εύκολα κάποιος άμμο λεπτόκοκκο ή το γνωστό μας αμμοχάλικο ανάλογα το υλικό που απαιτούσε η κάθε  εργασία. Τα χειροκίνητα κόσκινα έπρεπε να το κοσκινίσουν και αφού το στοίβαζαν σε μια άκρη  , ξεκινούσαν τα αδιάκοπα δρομολόγια με ένα άλογο ή περισσότερα στην σειρά  ή μουλάρια. Το κάθε ζώο είχε δύο κουτιά και το συνολικό φορτίο δεν ξεπερνούσε τα 80-100 κιλά.  Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μεταφοράς ήταν όταν κατασκευαζόταν η δεξαμενή και η τσιμέντινη κατασκευή συλλογής νερού στην Άνω Σεργούλα. Ολόκληρη την ημέρα από την παραλία Σεργούλας μέχρι την Άνω Σεργούλα μπορούσαν να γίνουν 3 δρομολόγια.

Το πάνω μέρος του κουτιού

 Η κατασκευή των κουτιών ήταν με σανίδια που τα επεξεργάζονταν επίσης στο χέρι. Το επάνω άνοιγμα ήταν φαρδύ και το κάτω στενό. Στο κάτω άνοιγμα έμπαινε  μια τάβλα που για μεντεσέδες είχε δέρμα που ασφαλιζόταν με σύρμα και όταν ήταν να αδειάσουν το χώμα το άνοιγαν χωρίς  να  χρειαστεί να λύσουν τα κουτιά από το σαμάρι κάθε φορά.

Εμπρός όψη

Μπορούσαν με αυτές τις κατασκευές να κουβαλήσουν και άλλα πράγματα όπως σπόρους κ.λ.π αλλά κατά κύριο λόγο κουβαλούσαν χώμα.

Στην Δωρίδα και κυρίως την πεδινή που είναι στις εκβολές του Μόρνου από την πλευρά της Φωκίδας χρησιμοποιήθηκαν κουτιά <<κασόνια>> μεγαλύτερου όγκου και χωρητικότητας. Το φορτίο ήταν καλαμπόκι κυρίως. Τα άλογα ακολουθούσαν στις γραμμές της καλαμποκιάς <<αράδες>>  τους αγρότες και εκείνοι με την σειρά τους γέμιζαν τα κασόνια με καρπό καλαμπόκι (ολόκληρο) αφού το συγκέντρωναν σε μικροποσότητες μέσα σε καλάθια πλεκτά από καλάμι και λυγαριά.  Όλη την ημέρα το στοίβαζαν στις αυλές των σπιτιών και το βράδυ με το φώς της λάμπας όλη η οικογένεια ξεχώριζε τα σπιριά καλαμποκιού από το κοτσάνι.  Αργότερα χρονικά εμφανίστηκαν οι πρώτες μηχανές και το δρομολόγιο άλλαξε. Τώρα τα πήγαιναν στο αλώνι και το άδειαζαν.  Μετά με το ίδιο μεταφορικό μέσο και τρόπο ,το μετέφεραν στις αποθήκες ή τα κατώγια και το έβαζαν σε μεγάλα ξύλινα κασόνια. Για να γίνει αυτή η μεταφορά χρησημοποιούσαν και τα είδικά φίμωτρα  για τα άλογα, που τα προστάτευε σε περίπτωση που ήθελαν να φάνε καρπό και σκάσουν.

Κατηγορίες: Παράδοση
02/03/2011

Ο στολισμός των αλόγων ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης σε ειδικές περιπτώσεις όπως γάμοι , βαπτίσεις , πανηγύρια, συμπεθεριά  και σε κάθε άλλο χαρμόσυνο γεγονός. Τα κυριότερα στολίδια για το άλογο ήταν τα περιλαίμια με πολλές σειρές από χρωματιστές χάντρες , τα γυαλισμένα κουδούνια , τα μαντήλια και τα περιλαίμια με τα μικρά καμπανάκια. Δεν έλειπαν και τα μεταλλικά μπρούτζινα διακοσμητικά που ήταν ραμμένα ή περαστά πάνω στις δερμάτινες ζώνες του αλόγου , στα επιστήθια ή πάνω στα δερμάτινα ζέματα της άμαξας. Τα σαμάρια είχαν καρφιά με πλατύ στρογγυλό κεφάλι που σε σειρές σχημάτιζαν διακοσμητικά σχέδια και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις υπήρχαν και σκαλισμένα πάνω στα ξύλα (μπροστάρι) διάφορα σχέδια. Πολλές φορές πάνω στο σαμάρι τοποθετούσαν πολύχρωμα υφαντά και τα στερέωναν με χονδρό σπάγκο για να μην μετακινούνται.

Πολύχρωμες φούντες πάνω στα ζέματα

Οι πολύχρωμες φούντες τόσο σε διάφορα σημεία του αλόγου όσο και στα κάρα ή τις άμαξες που ήταν απαραίτητες για να δώσουν και αυτές ξεχωριστό χρώμα δηλώνοντας την άλλη χρήση του αλόγου και των εργαλείων του. Όλα αυτά ακολουθούσαν το χτένισμα της χαίτης και της ουράς και το ξύστρισμα του υπόλοιπου τριχώματος του αλόγου.

Κατηγορίες: Παράδοση